<
Rimma mieszka i pracuje w lecznicy zwierząt. Nieoczekiwanie zjawiają się u niej goście: dawna koleżanka Nina, przerażona jej obecnym życiem, Witalik, przyjaciel od kielicha, oraz jego zamożny sąsiad, Maksym. On właśnie będzie królewiczem, który ożywi ?martwą królewnę?, wzbudzając w niej miłość. Zazwyczaj po ?obudzeniu? rozpocząć można nowe, szczęśliwe życie. Nie tym razem jednak. Okaże się, że ta reguła obowiązuje tylko w bajkach dla dzieci.... Zapraszamy, tylko tu księgarnia internetowa]]>
Kolejne dzieło Gombrowicza w opracowaniu krytycznym. Książka zawiera przypisy, notę edytorską, odmiany tekstu w wydaniach polskich i wydaniu francuskim oraz posłowie. ?Autor opracowania - pisze Zdzisław Łapiński - 
To już 24 pozycja z serii tłumaczeń dramatów Szekspira, dokonywanych przez Stanisława Barańczaka. Kilkanaście lat temu poeta podjął ambitne wyzwanie przełożenia wszystkich dramatów Szekspirowskich na współczesny język polski. Od tego czasu przekłady te zadomowiły się w kulturze polskiej i choć czasem są przyczyną burzliwych polemik, mają zdecydowanie więcej zagorzałych zwolenników niż przeciwników. Cenią je zarówno wybitni krytycy, jak Jan Kott, który twierdzi, iż Barańczak "ma absolutny słuch językowy i magiczny dar rymowania", jak i?.]]>
Burza należy do ostatnich sztuk Szekspira - w przeszłości krytycy skłaniali się ku sądowi, że była jego ostatnim dziełem, i odczytywali ją jako artystyczne pożegnanie dramaturga ze sceną, widząc w Prosperze alter ego autora. Prospero jest jedną z najciekawszych postaci stworzonych przez Mistrza ze Statfordu, typem filozofa parającego się białą magią, dążącego do samodoskonalenia i próby wyzwolenia z ograniczeń, jakie narzuca człowiekowi jego kondycja. Jego magia jest sztuką pozwalającą mu utrzymać kontakt z istotami wyższego rzędu (Ariel)..]]>
Nic w tej sztuce nie jest na swoim miejscu. Wnętrze pokoju, który poznajemy w pierwszym akcie, jest absurdalną mieszanką wszystkiego z wszystkim. Na stole stoją "talerze, filiżanki, sztuczne kwiaty, resztki jedzenia, a także kilka nie dających się ze sobą logicznie połączyć przedmiotów, jak duża pusta klatka na ptaki bez dna, jeden bucik damski, bryczesy". Tak jest w całym pomieszczeniu, przypominającym raczej to, co się składa na przypadkową zawartość każdej piwnicy, gromadzoną przez lata, a nie wyposażenie współczesnego mieszkania..]]>
O KSIĄŻCE
Tekst tego dramatu został zaczerpnięty z ,`Biuletynu Kroniki Codziennej` i `Tageschronik` pisanych w łódzkim getcie od stycznia 1941 do lipca 1944 roku. Jest to kompozycja wybranych zdań i akapitów z pominięciem rozwlekłości i niezręczności stylistycznych, zbędnych dziś przymitników, wyjaśnień i komentarzy, ale bez dopisywania czegokolwiek z wyjątkiem epilogu. Obie kroniki pisali etatowi pracownicy gettowego Archiwum na zlecenie żydowskiego zwierzchnika, ale bez wiedzy władz niemieckich. Tekst musiał mieć oględną formę, aby mógł się wybronić w razie wykrycia, nie przestając jednak być wiarygodnym dokumentem historycznym, który ukazuje, jak działały mechanizmy zorganizowanego ludobójstwa. Dzięki temu jest on zabytkiem uniwersalnym, który ukazuje zarówno mechanizmy Holokaustu, jak i mentalność, zachowanie i instynkty wysoce zorganizowanego, sterroryzowanego i skorumpowanego społeczeństwa, jakie bynajmniej nie należy do przeszłości..]]>
Eurypides (ok. 485-406 p.n.e.) to najmłodszy i najbardziej ?nowoczesny? z trzech wielkich tragików starożytnej Grecji, a jego sztuki po dziś dzień nie schodzą ze scen teatrów całego świata. Przyczyną jest ich uniwersalna problematyka, pozwalająca szukać w dawnych mitach odpowiedzi na wiecznie aktualne pytania o wartość życia i śmierci, o siłę miłości i nienawiści, o racje wojen i walor pojednania.
Pięć utworów dramatycznych przedstawionych w niniejszym tomie, to medytacje o sztuce zachowującej kreacyjną suwerenność wbrew arbitralnym, analitycznym racjonalizacjom narzucanym przez nauki ścisłe , wbrew ideologiom o sztuce wychodzącej naprzeciw przemożnemu poczuciu bezradności i zagubienia człowieka - będącym wszakże również nieodzownym tworzywem i katalizatorem każdej autentycznej dramaturgii. Andrzej Milewski, młody filozof i dramaturg mieszkający od 5 lat w Irlandii. Medytacje... to pierwsza odsłona intymnego i przejmującego zarazem teatru - który odkłamać pragnie bohatera tragicznego, podejmuje starania dla przywrócenia go kulturze wypierającej twórczy żywioł melancholii do gabinetów psychiatrycznych. Rozczarowanie sobą i światem, zaduma nad tym to nie powód do zażycia stosownej pastylki, ale wielka szansa i dla tego świata, i dla siebie. I nadzieja..]]>
Obok Proustów, Mannów i Joyce'ów, z wyżyn kulturalnych narzucanych publice (niegdyś caryca Katarzyna podobnie wpierała kartofle ruskim chłopom) jest też tajna lista pisarzy dla wtajemniczonych, dla umysłów samodzielnych, dla buntowników. Klasykiem buntowników jest zaś Alfred Jarry. Ten francuski pisarz (1873-1907) był mały, przysadkowaty, żylasty, świetnie władał szpadą, miał fioła na punkcie rowerów, nie rozstawał się z rewolwerem, chlał bez przerwy absynt - truciznę artystów, w przerwach wdychając eter, kobietami pomiatał, malował - jak ówczesne dziwki -twarz na biało, w mowie, niby automat, oddzielał sylaby, na kominku, jako miniaturę własnego, trzymał kamiennego fallusa z Japonii. Na łożu śmierci (miał wówczas lat trzydzieści i cztery) poprosił o wykałaczkę, poczym podłubał w zębach i umarł, pełen wzgardy dla świata. Robił literaturę, która do dziś nie mieści się w głowie: piorunującą mieszankę świństw ze ścian szkolnych klozetów, pijackich wizji, majaczeń o czystym seksie, podejrzanej fizyki, awangardowej sztuki, obłąkanej techniki, gwary paryskich ulic, mistyki, sportu, drwin z mieszczańskich cnót, a wreszcie i sporej porcji sadyzmu. Mając lat piętnaście, napisał farsę Ubu Król o akcji umieszczonej "w Polsce, czyli nigdzie", której premiera w 1896 roku zmieniła się w dziki skandal. Styl królowania Ubu irlandzki poeta Yeats ujął krótko: "Po nas - Bóg Bestia". Dla XX wieku trudno o lepsze proroctwo..]]>-
Ostatnie komentarze